_Kopernik spoglądał przez swoją lunetę i był zafascynowany tym co zobaczył. Ja spoglądam na mój monitor i jestem zafascynowany tym, co umożliwia mi mój komputer.

Za pomocą tego cudu techniki tworzę moje trójwymiarowe obrazy, które swe istnienie zawdzięczają w szczególności ich barwom, teksturom, efektom świetlnym i grze cienia, ich formom, ich przestrzennej i plastycznej emanacji.

W nich to kryją się moje myśli i uczucia, moje nastroje, życzenia, marzenia, mój gniew i radość – po prostu rzeczy, które mnie otaczają, które mną poruszają, ludzie którzy mają mi coś do powiedzenia, a także ci, którzy są mi obojętni, a mimo to (a może właśnie dlatego) mnie inspirują.

Prosta gra: wejście – wyjście.

A co ja i Kopernik mamy wspólnego? Mamy pasję – przynajmniej jedną – a ta pasja nie oznacza pracy ani stresu, jest ona przyjemnością, radością, kreatywnością i nadzieją. Poszukujemy i odkrywamy, jesteśmy dziwakami, mniej lub bardziej…

Tymczasem po raz pierwszy udaję się z moimi obrazami za granicę. Właśnie do Polski, właśnie do Torunia – żaden przypadek! Gdyż tu są moje korzenie i tak jak przedtem, żyją w tym mieście ludzie, którzy są mi bliscy. To tu przed kilkoma laty przeżyłem po raz pierwszy wyścigi żużlowe na żywo, tutaj przyjęto mnie ciepło i serdecznie, mogłem kosztować niepowtarzalnych potraw i zanurzyć się w polski świat.

Teraz daję wyraz wdzięczności prezentując moją sztukę – mały krok, małe podziękowanie dla Torunia.

Dokąd zaniesie mnie moja artystyczna profesja – tego nie wiem. Wiem jednak: „Tworzyć dalej” jest tytułem tej wystawy – nie trzeba nic dodać, czyż nie?

Wiele radości i słowa podziękowania

M. Rachau